18 تیرماه 1378 در تاریخ کشور ما روزی است که شاید بتوان آن را در حد و اندازه روزهای بزرگی مثل 16 آذر ماه قرار داد.

18 تیر ماه 1378 که با یک جرقه آغاز گردید برگی را در کتاب مبارزات جنبش دانشجویی این کشور رقم زد که تا سالها و شاید قرنها در خاطره ها باقی بماند.

عزت ابراهیم نژاد جوان لرستانی که بر حسب اتفاق در آن روز در کوی دانشگاه حضور داشت به قتل رسید. شنیده ها و گفته های پراکنده حکایت از کشته و مفقود شدن تعداد بیشتری داشت اما تنها نامی که قتلش به تائید مراجع رسمی و دولتی رسید عزت ابراهیم نژاد بود.

سال بعد از حادثه 18 تیر زمانی که برای اردوی سالیانه دفتر تحکیم وحدت در خرم آباد بودم و به دیدن خانواده عزت رفتم این نکته در ذهنم شکل گرفت که خانواده عزت امروز هم رنج از دست دادن فرزند را می کشند و هم فشارهای امنیتی و اطلاعاتی را.

اما 18 تیر ماه هر سال فرا می رسد، بدون عزت و بدون تعداد کثیری از دانشجویان که به زندان افتادند. محمدی ها، باطبی ها و...

در تحلیل رخداد این حادثه چه می توان گفت؟

بسته شدن روزنامه سلام دو سال پس از روی کار آمدن محمد خاتمی به عنوان رئیس جمهور جرقه ای شد برای حرکت دانشجویان. جرقه ای که پایه های استبداد را در جامعه لرزاند.

بی شک به این نکته معتقدم که مانند همه جریانات انقلابی نمی توان این حرکت را نیز حرکتی کاملا خردگرایانه  و مبتنی بر اصول عقلانی دانست اما در هر روی این از ویژگی های جنبش دانشجویی است که به عنوان جنبشی پیشرو در بسیاری از لحظات پا را خارج از چهارچوبه مصلحت گرایی بگذارد و هزینه های گزافی را نیز به تبع آن بپردازد.  این ایرادی بر جنبش دانشجویی نیست این از ذات این جنبش بر می آید که با احساسات جوانی حرکات خود را بر می انگیزد.

بی شک از این به بعد نیز علی رغم همه سرکوبها و همه دلسردی ها شاهد رخداد اینگونه حرکاتی از سوی جنبش دانشجویی خواهیم بود. حال ممکن است این حرکت زود یا دیر و  تند یا آرام رخ دهد.

جامعه ای که تضادهای فرهنگی و اجتماعی و سیاسی در آن به اوج خود رسیده است. جامعه ای که در آن از یک سو تعداد کثیری از مردم خواهان دستیابی به آزادی های اجتماعی و سیاسی هستند که بسته شدن روزنامه ها، عدم وجود آزادی بیان، محدودیتهای اجتماعی مثل پوشش و... را بر نمی تابند و از یکسو اقلیتی که خواستار توتالیتاریسم سیاسی و فرهنگی هستند و حتی حضور دانشجویان پسر و دختر را در محیط دانشگاه نیز نمی پذیرند، اینگونه جامعه ای قطعا حوادث بی شماری مانند 18 تیر ماه را در تاریخ پیش روی خود خواهد دید.