خواندن کتاب سه جلدی پابرهنه های اثر زاهاریا استانکو را به پایان رساندم.

شاید مدتها می شد که یک رمان تا این حد مرا  مجذوب خود نکرده بود.

یک رمان به تمام معنا اجتماعی که در کنار جذابیت یک رمان توانمند شرحی است از یک ندگی، اجتماع و حوادثی که بر مردم رومانیایی اوایل قرن ۲۰ در یک دهکده دور افتاده می گذرد. شرحی از تمام زندگی نکبت بار گروهی رعیت که به رایگان مجبور به بیگاری برای اربابان خود هستند.

پسری که رشد می کند در چنین اجتماعی اما با عشق و علاقه به دانستن و آموزش در آخر علیرغم اینکه شرایط زندگی تقریبا مرفهی برایش آماده شده فرار می کند و به سوی بخارست می رود تا آینده خود را بسازد.

آینده ای که در آخر تبدیل می شود به ادیب و نویسنده ای چون زاهاریا استانکو نویسنده کتاب. چون این کتاب شرح زندگی واقعی او است.

بی پیرایگی و صراحت لهجه کتاب آمیخته به ادبیاتی چاراواداری بسیار لذت بخش است.

هر چند در زمینه ترجمه صاحب ظر نیستم اما به نظر ترجمه احمد شاملو نیز قوی و بی ایراد است.

خواندن این کتاب را به همه دوستان توصیه می کنم.