نوستالژیا، جلوه ای دیگر

برتراند راسل با کتاب چرا مسیحی نیستم او می شناختم و آن جمله معروفش که همیشه در ذهن من جای دارد که فساد حاصل از آزادی خواهی را در برابر حقیقت طلبی و تلاش مردم برای دستیابی به حقیقت و مبارزه با وابستگی های فکری می داند.

در این تاب نیز آنچه مرا بیشتر در فکر فرو برد به نوعی بازی شدید راسل با الفاظ بود. جملات را آنچنان در هم می پیچید که از ذهن من فراتر می رفت.

اما جالب بود که راسل در مورد خدا معتقد است که در باب وجود خود موضع او لا ادری است یعنی نمی دانیم که خدا وجود دارد یا خیر. اما آنچه از دید من ابل انتقاد بود که راسل عقیده دارد حتی در باب وجود یا عدم وجو خدا نباید بحث کرد.

موضوعی که برای من کمی ثقیل بود.

به هر حال راسل یکی از اندیشمندانی است که به او علاقه دارم.

امید وارم باز هم کتابهایی از او را به دست آورم.