بحث رد صلاحیتها در انتخابات پیش رو هر چند مبحثی تازه نیست اما به هر حال تکرار هر دفعه آن درد آور است. به خصوص برای کسانی که امید دارند تا با راهکارهایی عاری از خشونت و انقلابی گری دست به اصلاح جامعه بزنند.

بی شک تجربیات گوناگون نشان داده که بهترین و کم هزینه ترین راه برا رسیدن به دموکراسی در هر جامعه ای برنامه هایی تدریجی و همراه با آگاه سازی در جامعه می باشد.

تجربه کشوری مانند هند که به لحاظ فقر فرهنگی در وضعیتی وحشتناک بوده نشان می دهد بهتر است به جای امید داشتن به انقلاب و کودتا به فکر مبارزه ای بدون خشونت و آرام بود. تجربه ای که هند را امروزه به یکی از سالمترین دموکراسیهای دنیا مبدل کرده است.

در ایران نیز تجربیات صد ساله اخیر نشان داده که تمامی جنبش های آزادی خواهانه در ایران از زمان جنبش مشروطه و سپس نهضت ملی شدن صنعت نفت و پدیده ای چون دوم خرداد به دلیل فقر آگاهی های عمومی مردم و نیمه تمام رها کردن جریان اصلاحی به شکست انجامیده است.

در جنبش مشروطه اساس حرکت مردم بر پایه احساسات و بدور از هرگونه آگاهی بود. جنبشی که در نهایت نتیجه ای جز نابسامانی در پی نداشت و در پس آن دیکتاتوری ایجاد گردید که هر چند در آن زمان نابسامان بهترین گزینه بود اما با همه خواسته های جنبش مشروطه در تضاد بود.

در جریان نهضت ملی شدن صنعت نفت نیز مردم درست در روزی که نهضت به بیشترین حمایت نیاز داشت صحنه را خالی کرد چون فشارهای اقتصادی مردم را می آزرد و به همین دلیل حمایت از جنبش ملی شدن صنعت نفت برای مردم علی السویه بود.

در جریان دوم خرداد و پایان آن مرحله از اصلاحات در جامعه نیز مردم به دلیل سرخوردگی و شاید به نحوی عجله بیش از حد خیلی زود صحنه را رها کردند، زیرا مردم دقیقا نمی دانستند که اصلاحات چه معنایی دارد و چه ملزوماتی را می طلبد.

امروزه نیز با توجه به اینگونه مسائل به نظر نمی رسد رسیدن آزادی از آسمان دردی از مردم را دوا کند. جز اینکه دموکراسی زود به دست آمده جز شورش و بلوا چیز دیگری را در پی نداشت. چیزی که در عراق و افغانستان دیده می شود.

مردم جامعه ایران نیاز به حرکتی تدریجی دارند تا بتوانند آرام آرام خرد جمعی را افزایش دهند و آنگاه از دل خود حکومتی را بوجود آورند که استانداردهای یک حکومت دموکراسی را دارا باشد.

اما آنچه که امروز در برابر این حرکت قرار می گیرد موضوع رد لاحیت گسترده کاندیداهای مجلس است. تا جایی که حتی کوچکترین افراد با گرایشات اصلاح طلبان از این فیلتر عبور نمی کنند و با عناوینی چون عدم اعتقاد و التزام به اسلام و جمهوری اسلامی رد صلاحیت می شوند.

آیا باز هم می شود در این انتخابات شرکت کرد و با فرستادن حداقلهایی از نامزدها به مجلس امیدی به اصلاح بسیار تدریجی و آرام این وضعیت داشت.

شاید هنوز برای تصمیم گیری زود باشد، باید به انتظار حوادث پیش رو ماند.